محمد علی طبیب

بزرگ خاندان حکیم ((شوشتر))

ملا محمد کاسبی

ملا میرزا محمد،ملا احمد،ملا محمد حکیم

حاج ملا حسین حکیم ،حاج ملا رضا ، عمو یحیی ، عمو حسن ، عمو اسدالله ،عمه زهرا ، عمه آمنه ، عمه حلیمه

فرزند ملا میرزا : حاج ملاحسین(فرزندانش):

عمو جواد (فرزندانش):دکتر عبدالهادی طبیب، عمو مدنی فرزندان عمو مدنی:

عمو یدالله ، عمو سیف اله ، عمه ساره ،عمه بتول

یدالله فرزندان یدالله: اکبر ،محمود، طلعت ،پروانه ،پروین ،

فرزند ملا میرزا محمد : حاج ملا رضا (طبیب ) شغل او طبابت بود

(فرزندانش ):عمو محمد مهدی ،عمو محمد حسن ،حاج محمد علی ،عمو محمد حسین ،عمه خدیجه،

عمو محمد مهدی (فرزندانش ):حاج محمد رضا،حاج عبدالرضا،علیرضا ،منوچهر،مسعود، بتول،اکرم،ناهید

محمد علی طبیب(فرزندانش):حاج عبدالحمید ،حاج محمد رضا ،عبدالمجید،محمد ،احمد علی ، زهرا ، فاطمه محمود

عبدالحمید (فرزندانش):روح الله ،ابوالقاسم، محمد حسین

محمد رضا (فرزندانش ):محمد حسن، محمد حسین ،طیبه ،فاطمه

عبدالمجید طبیب(فرزندانش):مریم ،محمد امین ،محمد یاسین

احمد علی (فرزندانش): امیر حسین ،ریحانه، رضوانه ، یگانه

محمد(فرزندانش):

حدیث،غلامرضا

فرزند حاج ملا رضا حکیم :عمه خدیجه (فرزندانش)

عبدالهادی ،غلامرضا،علیرضا،عبدالرضا،ملکه ،حبیبه،اشرف

فرزند ملا میرزا محمد : عمو اسدالله ((فدوی)) شغل او خیاطی بود

فرزندان ایشان:

عباس فدوی ، محمد فدوی، فاطمه فدوی، زری فدوی

فرزند ملا میرزا محمد : عمو یحیی (شغل او عطاری)

(فرزندان ایشان:)شیخ محمد طبیبی نام همسر : فاطمه داریوند

نام فرزندان :عمو کاظم طبیبی نام همسر:نام فرزندان :محسن غلامرضا محمد رضا عبدالرضا غلامحسین اشرف سکینه

عمو زمان طبیبی فرزندان ایشان : عبدالهادی ناصر

منصور

مهناز شهناز مریم

عمه نرگس طبیبی

نام همسر: باقر خانچی

نام فرزندان:

کاظم خانچی

حاجی خانچی

محمد شاه خانچی

تقی خانچی

عمه بتول طبیبی

نام همسر :

زهرا طبیبی

نام همسر: محمد حسین بریه چین(طبیب)

فرزندان:

محمد علی(عمو مندل) طبیب

عمه زهرا طبیب

عمه سلطان طبیب

همسر : حاجی سراج

عمو مدنی

همسر:

فرزندان:

فرزند ملا میرزا محمد :عمو حسن (خانچی) شغل او کاروان داری بود

(فرزندان ایشان :)

عمو تقی ، عمو محمد شاه

فرزندملا میرزا محمد عمه زهرا (فرزندانش):

فرزند ملا میرزا محمد عمه آمنه (فرزندانش):

فرزند ملا میرزا عمه حلیمه

...................(منابع : نقل قول از زنده یاد حاج محمد علی طبیب).............

----((((کهن شهر شوشتر))))----

شهر حکیمان و دانشمندان

یادش به خیر، پدر بزرگ ها و مادربزرگ ها

وقتی «مریض» و به قول امروزی ها «بیمار» می شدند، به «حکیم» مراجعه می کردند.

حکیم دیروز، همان طبیب و پزشک و دکتر امروزی بود. تاریخ ، فرهنگ و تمدن کهن شهر شوشتر ،

ده ها و شاید صدها کهن شهر شوشتر؛

شهر حکیمان ودانشمندان یادش به خیر، پدر بزرگ ها و مادربزرگ ها وقتی «مریض» و به قول امروزی ها «بیمار» می شدند،

به «حکیم» مراجعه می کردند. حکیم دیروز، همان طبیب و پزشک و دکتر امروزی بود.

تاریخ ، فرهنگ و تمدن کهن شهر شوشتر ، ده ها و شاید صدها استاد و شاگرد حکیم،

مانند حاج ملاعلی و حاج حسین حکیم شوشتری و میرزا حاج غلامحسین موحد را تقدیم جهان طب و پزشکی کرده است.

حکیم در فرهنگ و تمدن کهن شهرشوشتر ، تنها طبیب و پزشک حاذق نبود؛ بلکه او جامع علوم بسیاری بود که از جمله آنها

علم طبابت و داروسازی و داروشناسی بود.

حکیم، دردشناس بود؛ دردها را شناسایی و به دنبال درمان دردها و رنج ها و آلام بشری بود.

حکیم، تو را به هستی و زندگی و حیات طیبه، پیوند می داد؛ هستی را برای تو معنا می کرد و در کنار حیات سالم دنیایی، تو را به حیات جاوید اخروی، رهنمون می شد.

میرزا حاج غلامحسین موحد و دیگرانی که حکیم طبیب و طبیب حکیم بوده اند،

کتاب هایی تحت عنوان معالج الامراض نوشته اند.

حکیم حاج ملاعلی حکیم شوشتری عمو و استاد میرزا حاج غلامحسین موحد نیز یکی از حکیمان طبیبی است

که کتاب‌هائی ارزشمند و پندنامه را برای پزشکان و طبیبان به یادگار گذاشت. برای حکیم طبیب، به همان اندازه

که مهارت در طبابت جسم مطرح بود، رعایت اخلاق الهی و طبابت روح نیز اهمیت داشت.

نظامی سمرقندی درباره جایگاه حکیم و طبیب می گوید: «هر طبیب که شرف انسان نشناسد، رقیق القلب نبود

و تا منطق نداند، حکیم النفس نبود و تا مؤید نبود، به تأیید الهی، جید الحدس [دانا دل و روشن دل] نبود و هر که

جید الحدس نبود، به معرفت نرسد».

حکیم حاج ملاعلی حکیم شوشتری هر گاه در طبابت و یا در درس و یا آموزش و پژوهش به مشکلی برخورد

و نمی توانست مشکل را حل کند، وضو می گرفت و به مسجد می رفت و نماز می خواند و دعا می کرد؛

تا مشکل علمی او رفع گردد و پس از حل مشکل، دو رکعت نماز شکر به جای می آورد.

حکیم، متخلق به اخلاق الهی است. او با خدایش عهد بسته که خوش رفتار باشد؛

با بیمارانش تندی نکند؛ اسرار بیماران را فاش نسازد و به آنها خیانت نکند.

با این حال، متأسفانه برخی طبیبان بیمارند!

طبیب برج ساز، طبیب معتاد، طبیب زیر میزی بگیر، طبیب رومیزی بگیر، طبیب سیاست باز، طبیب پول ساز

و طبیب…، طبیبانی هستند که خودشان باید به طبیب مراجعه و بیماری هایشان را معالجه کنند.

سرمایه حکیم، برج و بارو و ویلا و ماشین نیست. حکیم گاهی با فقرا همزیستی می کرد؛

تا درد فقر و نداری را بچشد.

حکیم، هیچ گاه مرفه نبود و اگر روزی گرفتار رفاه می شد، سرمایه اش را خرج فقرا می کرد

و فقرا را رایگان معالجه می کرد. طبیبان امروز ما باید به دنبال حکمت باشند؛

تا حکیم شوند. سرمایه حکیم، دانش و اندیشه است.

حکیم امروزی باید در کنار جسم و بدن سالم، عقل سالم و روح سالم را به بشر هدیه دهد.

او باید به دنبال مطالعه بیشتر باشد و از دانش روز استفاده کند و از دستاوردها و مواریث فرهنگ و تمدن اسلامی آگاهی یابد.

بنابراین اگر کسی حکیم باشد، طبیب هم هست؛ ولی اگر طبیب باشد، معلوم نیست حکیم هم باشد!

طبیبان و پزشکان امروز، باید حکیم حاج ملاعلی و حسین حکیم شوشتری

و میرزا حاج غلامحسین موحد زمانه خویش باشند.

برگرفته از سایت :کهن-شهر-شوشتر؛-شهر-حکیمان-و-دانشمندان

نویسنده :محمد باقر عباسی