آیا می دانید ریسعلی دلواری در عراق وادی السلام دفن هستند

 

ریسعلی مردی ضد استعمارگر انگلیس

ریسعلی دلواری یکی از رهبران مبارز تنگستان بوشهر 

 پس از شهادتش اورا جوار مرقد مطهر مولایمان امیر المومنین(ع)

واقع در عراق قبرستان وادی السلام به خاک سپرده اند

این سردار بزرگ آزادگی مبارزبزرگ با استعمارگران

 قبرش تله خاکی شده است ما باید از این مرد

بزرگ تاریخ ایران حداقل قبرش را مرمت نماییم

تا برای نسل های آینده او را

بشناسند ریسعلی کی بود .

ریسعلی پاره ای از تاریخ ایران است

http://www.askdin.com/thread9222.html

قداست قبرستان وادي السلام براي همه مو منين بسيار بالاست

قبرستان وادي السلام بعد از بقيع و قبرستان ابوطالب مهمترين و والاترين گورستان به حساب مي آيد و از قداست خاصي برخوردار است و محلي است كه بنابر جوامع روائي ما ارواح مؤمنين بعد از مرگ به آنجا منتقل مي شوند و تا برپائي حشر كبري در آنجا به سر مي برند.
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرموده: در شرق و غرب عالم هر مومني از دنيا برود، خداوند سبحان روح او را به وادي السلام منتقل مي نمايد. گويا مي بينم انسان هاي با ايمان گروه گروه كنار همديگر نشسته و با هم صحبت مي كنند.[1]
تربت پاك دو نفر از پيامبران بزرگ در وادي السلام مشخص مي باشد. ممكن است پيامبران زيادي در آنجا باشند ولي قبر دو نفر از آنها معروف است:
1. حضرت هود
2. حضرت صالح كه مرقد شريفشان در ابتداي قبرستان وادي السلام در وسط اتاقي كوچك زير گنبدي قرار دارد.
در زيارت نامه حضرت علي ـ عليه السلام ـ دارد: سلام بر تو اي مولاي من و بر دو تن همجوار تو در اين بقعه كه حضرت آدم و نوح ـ عليهم السلام ـ مي باشند.
اين قسمت از زيارت نامه در اكثر كتابهاي روائي و ادعيه ذكر شده است ولي در كتاب منتخب التواريخ دنبال آن سلام اينچنين وارد شده: درود و سلام بر دو همسايه شما هود و صالح كه در قبرستان وادي السلام آرميده اند.[2] اگر اين قسمت مأثور باشد و از معصومين ـ عليهم السلام ـ رسيده باشد دلالت مي نمايد كه غير از اين دو بزرگوار پيامبري در قبرستان وجود ندارد و گرنه نمي فرمود بر دو همسايه شما به ديگران هم اشاره مي فرمود.
در مقابل اين قول عده اي از اعلام و مورخين معتقدند اين دو پيامبر عاليقدر در كنار مرقد مقدس و ضريح علي ـ عليه السلام ـ مدفون شده اند به چند نفر به عنوان نمونه اشاره مي شود.
1. امام حسن ـ عليه السلام ـ مي فرمايد:
از پدرم سوال نمودم ابن ملجم را بكشم؟
فرمودند: خير، بلكه او را حبس نمائيد.
اگر من شهيد شدم او را بكشيد و مرا در كنار مرقد شريف برادرانم هود و صالح دفن نمائيد.[3]
و باز در بحارالانوار دارد كه قبر حضرت نوح و ابراهيم ـ عليهما السلام ـ و حدود 370 نفر از پيامبران در كنار مضجع شريف علي ـ عليه السلام ـ مي باشد.
و در تهذيب الاحكام روايتي هست كه مي گويد: قبر اين دو پيامبر در كنار قبر علي ـ عليه السلام ـ است [4] و همچنين در وسائل الشيعه همانند دو كتاب قبلي مي فرمايد: قبر علي ـ عليه السلام ـ در كنار آنهاست.[5]
پس دو قول از، اعلام فن و بزرگان در رابطه با مرقد شريف اين دو پيامبر بزرگ ابراز شده، يكي در وادي السلام باشند و دوم در كنار مرقد علي ـ عليه السلام ـ آرميده باشند.
در قبرستان وادي السلام غير از مرقد اين دو بزرگوار 3 مقام وجود دارد:‌1. مقام امام زين العابدين ـ عليه السلام ـ كه حضرت مدتي در آنجا اقامت داشته
2. مقام امام صادق ـ عليه السلام ـ كه امام مدتي در آنجا بوده
3. مقام حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ كه امام در آنجا مشغول راز و نياز با معبود بي نياز بوده است.
معرفي نمابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ منتخب التواريخ ملا هاشم خراساني تهران كتابفروشي اسلاميه چاپ سوم 1347ص 171.
2ـ هفت شهر عشق، زيارت عتبات عاليات احمد لقماني قم چاپ دوم 1381 ص 58.
3ـ با من به كربلا بيائيد، علي اكبر بابا زاده.

[1] . مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، بيروت، مؤسسه الوفا، طبع سوم، 1403ق، ج6، ص268.
[2] . خراساني، ملاهاشم، منتخب التواريخ، تهران، كتابفروشي اسلاميه، چاپ سوم، 1347ش، ص171.
[3] . بحارالانوار، همان، ج100، ص239 و 251 و 292.
[4] . شيخ طوسي، تهذيب الاحكام، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، 1365ش، ج6، ص33.
[5] . حر عاملي، وسائل الشيعه (30 جلدي)، قم، مؤسسه آل البيت چاپ اول، 1412ق، ج14، ص398.

وادي السلام در انتظار موعود ((حضرت وليعصر ((عج))

تصويري از زنده ياد حاج محمد علي طبيب در منزل فرزندش

حاج محمد علي طبيب يكي از كساني بود كه در تمام طول عمر خود دل به عبادت و دوستدار اهل بيت طهارت و به ويژه امام علي سپرده بود كه در اسفند ماه 1390روح ملكوتيش به پرواز در آمد و طبق وصيتش او را در وادي السلام به خاك سپرده شدروحش شاد براي شادي روحش فاتحه و صلوات عنايت فرماييد

God valley views of Imam Ali

وادی السلام در انتظار موعود اسلام

در گوشه گوشه دنیا اماکن زیادی وجود دارد که هرکدام به نحوی میعاد گاه

 عاشقان و شیفتگان حضرت مهدی علیه السلام بوده اند ولی در میان تمام این مجموعه ها

مقام حضرت مهدی(عج) در وادی السلام نجف

 اشرف، یکی از قدیمی ترین مقامات منتسب به حضرت بقیه الله ارواحنا

فداه می باشد. بزرگترین گورستان در جهان اسلام، قبرستان وادی السلام

 در نجف اشرف می باشد. این گورستان علاوه بر وسعت، از لحاظ قدمت

نیز کهن ترین گورستان جهان می باشد. وجود مقام هود و صالح و گنبد و

بارگاه بر فراز قبر آن دو پیامبر عظیم الشان و تصریح معصومان بر دفن آنها

 در این مکان،از قدمت بسیار زیاد این مکان حکایت می کند.دفن آدم

ابوالبشر و نوح پیامبر در نجف اشرف و در داخل ضریح امیرمومنان علیه

السلام دلیل روشنی است بر این که قدیمی ترین مقبره بر فراز کره خاکی

 در همین منطقه است.  بر اساس روایتی که از امام صادق علیه السلام

تصويري از درب ورودي به مرقد حضرت هود و حضرت صالح (ع) ارديبهشت 91

نقل شده، پیکر مقدس امیرمومنان در طرف قبله حضرت نوح و در محاذات

سر و سینه او دفن شده است.در طول قرون و اعصار همه روزه هزاران تن

 از عاشقان و شیفتگان به این مکان مقدس روی آورده، با کعبه مقصود و

قبله موعود راز دل گفته، کام دل جسته، در مواردی توفیق تشرف یافته

اند.شرافت و قدمت این مقام تا آنجاست که امام صادق علیه السلام مکرر

به این نقطه تشریف آورده، در آنجا نماز گزارده، آنجا را به عنوان: «محل منبر

حضرت قائم» علیه السلام معرفی فرموده است.در روزهای آغازین دولت

حقه، حضرت ولی عصر(عج) از این نقطه عبور فرموده به سوی پایتخت

دولت کریمه - کوفه - رهسپار می شوند.پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و

امیرمومنان علیه السلام به هنگام رجعت در این نقطه دیدار می فرمایند. از

 مقابر معلوم و مقامهای مشهور در نجف اشرف مقام هود و صالح می

باشد که در اوایل وادی السلام قرار دارد. در ضمن وصایای امیرمومنان علیه

السلام آمده است:           
    مرا در همین پشت - نجف - در قبر دو برادرم هود و صالح دفن

کنید» آنچه مسلم است این است که مولای متقیان در کنار قبر آدم و نوح

 علیهماالسلام دفن شده است. چنانکه امام صادق علیه السلام به آن

تصریح فرموده و زیارتنامه مخصوصی برای آنها در حرم امیرمومنان علیه

السلام بیان فرموده و برای هر یک از آنها دو رکعت نماز زیارت مقرر فرموده

است.روایت شده سفیانی یک سپاه 130000 هزار نفری به سوی کوفه گسیل

 می دارد، در «روحا» و «فارق» فرود می آیند، سپس  60000هزار نفر از آنها

حرکت کرده، در خیله، در محل قبر هود علیه السلام فرود می آیند و در روز

 عید تهاجم خود را آغاز می کنند. در احادیث فراوان آمده است که

امیرمومنان علیه السلام در دوران اقامتش در کوفه به پشت کوفه تشریف

 می برد در وادی السلام توقف می کرد و ساعت ها به راز و نیاز می

پرداخت گاهی همراهان خسته می شدند، ولی حضرت همچنان سر پا می

 ایستاد و مشغول مناجات بود، رخصت می طلبیدند که جامه ای پهن کنند

تا مدتی استراحت فرماید، ولی قبول نمی کردند.  نخستین کسی که در

 وادی السلام از اصحاب مدفون شد «خباب بن ارت» متوفای 37 ه .ق بود

 که از سابقین دراسلام بود و ششمین فردی بود که اسلام را پذیرفته بود.

 در جنگ بدر شرکت داشت، در جنگهای صفین و نهروان نیز در خدمت

امیرمومنان بود. در دوران خلافت امیرمومنان علیه السلام در کوفه در

گذشت، مولای متقیان بر پیکرش نماز خواند، در کنار قبرش حضور یافت و

 برایش طلب مغفرت نمود. امام صادق علیه السلام در یک حدیث طولانی از

 فضیلت مسجد کوفه سخن می گوید، راوی می پرسد: آیا مسجد کوفه

 خیلی قدیمی است؟  امام علیه السلام می فرماید:  آری آنجا مصلای

پیامبران بود، رسول اکرم صلی الله علیه و آله نیز در آن نماز خوانده است و

آن هنگامی بود که جبرئیل او را بر فراز براق به سوی بیت المقدس می

برد، هنگامی که به «دارالسلام» در پشت کوفه رسیدند، عرضه

داشت:  «ای محمد صلی الله علیه و آله اینجا مسجد پدرت آدم و مصلای

پیامبران می باشد، در اینجا فرود آی و نماز بگذار.» امام باقر علیه السلام در

 این حدیث نورانی، از تاسیس کعبه در عهد حضرت آدم ابوالبشر توسط

جبرئیل علیه السلام به تفصیل سخن گفته، در پایان می فرماید:  خداوند به

 جبرئیل امین امر فرمود که چهار سنگ از چهار نقطه جهان برداشته، در

چهار رکن کعبه قرار دهد:    1) سنگی از کوه صفا    2) سنگی از کوه

مروه    3) سنگی از طور سینا    4) سنگی از «جبل السلام» و آن ظهر

کوفه است. در اینجا منظور از «جبل السلام» همان وادی السلام است و یا

نجف اشرف که شامل وادی السلام است. از این حدیث رابطه خاص کعبه و

مولود کعبه نیز استفاده می شود، اگر ولادت با سعادت امیرمومنان در

داخل کعبه مایه شرف و قداست کعبه شده، چنانکه امام صادق علیه

السلام به آن تصریح کرده، در زیارت ماثور می فرماید: «السلام علیک یا من

 شرفت به مکه ومنی؛ سلام بر تو ای امیرمومنان، که مکه و منی از تو

شرف و آبرو پیدا کرد» خاک و گل آن نیز از سنگ حرم امیرالمومنین به عزت

و آبرو رسیده است.  مولای متقیان، امیرمومنان، حضرت علی علیه السلام

 به هنگام ترسیم خط سیر حضرت بقیه الله(ارواحنافداه) در روزهای آغازین

ظهور به سوی پایتخت دولت کریمه می فرماید گویی او را با چشم خود

می بینم که از «وادی السلام» عبور کرده، بر فراز اسبی که سپیدی پاها و

پیشانی اش می درخشد و برق می زند، به سوی مسجد سهله در حرکت

 است و زیر لب زمزمه ای دارد و خدای را اینگونه می خواند: لااله الا الله

حقا

 حقا....» بازگشت گروهی از مومنان خالص و عده ای از منافقون فاجر پیش

 از رستاخیز به این جهان «رجعت» نامیده می شود.  اول کسی که از

امامان نور در دوران رجعت بر می گردد حضرت سیدالشهدا علیه السلام

است، که با 75000 نفر از شیعیانش رجعت می کند در این رجعت هفتاد تن

از شهدای کربلا نیز در محضر سالار شهیدان رجعت می کنند.دوران

فرمانروایی امام حسین علیه السلام به قدری طولانی خواهد شد که

ابروهایش روی دیدگانش می ریزد.بعد از امام حسین علیه السلام دوران

فرمانروایی مولای متقیان امیرمومنان فرا می رسد، او نیز به مدت 44000

سال حکومت می کند.  بر اساس روایات فراوان، امیرمومنان علیه السلام

رجعتهای مختلف و متعدد دارد یکی از این رجعتها در عهد امام حسین علیه

 السلام و یکی دیگر در عهد رسول خدا صلی الله علیه و آله خواهد بود.

امام صادق علیه السلام می فرماید: منظور از آن (000/50 سال در آیه 4 از

سوره معارج) رجعت رسول خدا می باشد که مدت حکومت آن حضرت در

رجعت 000/50 سال است، و امیرمومنان در دوران رجعتش 44000 سال

 فرمانروایی می کند. در روایات فراوان آمده است که به هنگام رجعت

امیرمومنان علیه السلام همه پیامبران رجعت می کنند و تحت فرماندهی

آن حضرت قرار می گیرند. در آن روز رسول اکرم صلی الله علیه و آله پرچم

 را به دست با کفایت امیرمومنان می دهد، همه مخلوقات تحت فرماندهی

 آن حضرت قرار می گیرند. این دیدار شکوهمند رسول گرامی و مولای

متقیان در سرزمین وادی اسلام در بخشی به نام «ثویه» رخ خواهد داد،

چنانکه رئیس مذهب شیعه امام جعفر صادق علیه السلام در تفسیر آیه 85

از سوره قصص می فرماید: دنیا سپری نمی شود و به پایان نمی رسد جز

 اینکه رسول خدا با امیرمومنان در سرزمین «ثویه» گرد می آیند، پس

مسجدی در آنجا بنیاد می نهند که 12000 در دارد.» علاوه بر تصریح علمای

 تاریخ بر این که «ثویه» بخشی از وادی السلام است، رسول گرامی اسلام

 با صراحت تمام از آن خبر داده، خطاب به امیرمومنان علیه السلام

فرمود:  تو برادر من هستی، وعده دیدار من و شما در وادی السلام

است.» در همین رابطه حدیث دیگری شیخ مفید در کتاب «الاختصاص» از

 امام صادق علیه السلام روایت کرده که در آخرین فراز آن آمده است:جبرئیل

 امین خطاب به رسول گرامی عرضه داشت: «موعدکم السلام؛ وعده شما

 و علی بن ابی طالب با منافقان امت در سرزمین «سلام» می باشد.» ابان

بن تغلب پرسید که سرزمین سلام کجاست؟ امام علیه السلام فرمود: ای

ابان سرزمین سلام بخشی از پشت کوفه است. از دیگر جلوه های زیبای

وادی السلام در یوم الله رجعت، بازگشت 27 تن از یاران خاص حضرت بقیه

 الله(عج) در سرزمین وادی السلام است، چنانکه امام صادق علیه السلام

می فرماید:  حضرت قائم علیه السلام تعداد 27 تن (از یاران خاص خود) را

از پشت کوفه بیرون می آورد، که 15 تن از آنها از امت حضرت موسی علیه

 السلام است، 7 تن از آنها اصحاب کهف می باشند، 5 نفر دیگر عبارتند از:

یوشع بن نون، سلمان، ابودجانه انصاری، مقداد و مالک اشتر. این 27 تن

یاران حضرت قائم(عج) و فرماندهان امت به فرمان او می باشند» مرحوم

 کلینی با سلسله اسناد خود در ضمن یک حدیث طولانی از امام صادق

علیه السلام روایت می کند که شیعیان و دوستان امیرمومنان علیه السلام

چگونه مورد عنایت حق تعالی قرار می گیرند، با جامه های بهشتی

پوشانیده می شوند، از نعمتهای بهشتی متنعم می شوند، در مجالس

اهلبیت شرکت می کنند، به هنگام قیام حضرت مهدی علیه السلام خداوند

منان آنها را بر می انگیزاند، تا دسته دسته به یاری آن حضرت بشتابند و

ندایش را لبیک گویند. آنگاه در مقام بیان اینکه از کجا بر انگیخته می شوند،

تصويري از وادي السلام در ارديبهشت 1391

 امام صادق علیه السلام می فرماید: و لذا رسول خدا خطاب به امیرمومنان

 فرمود: «تو برادر من هستی، وعده دیدار من و شما در وادی السلام می

 باشد.» حبه العرنی روایت می کند که گفت: در محضر امیرمومنان در

«وادی السلام» ایستاد و شروع به راز دل گفتن کرد، گویی با کسی سخن

 می گفت.  به احترام آن حضرت مدتی ایستادم تا خسته شدم، پس

نشستم، تا حوصله ام سر رفت، باز هم ایستادم تا خسته شدم، باز هم

آنقدر نشستم که حوصله ام سر رفت. این بار ایستادم و عبایم را تا کردم و

 گفتم: ای امیرمومنان! از طول قیام شما من نگران شدم، ساعتی

استراحت بفرمایید.  پس عبای خود را روی زمین پهن کردم تا بر روی آن

بنشینند. فرمود: ای حبه این چیزی جز گفتگوی با مومن و انس با مومن

نمی باشد.» گفتم: آیا آنها نیز با یکدیگر چنین گفتگویی دارند؟ فرمود: «نعم،

 ولو کشف لک لرایتهم حلقا حلقا محتبین یتحادثون؛ آری، اگر پرده از مقابل

 دیدگانت کنار برود، خواهی دید که آنها نیز جامه به خود پیچیده، حلقه

حلقه

 نشسته، با یکدیگر سخن می گویند.» پرسیدم آیا ارواح مومنان در اینجا گرد

آمده اند یا پیکرهای آنها؟ فرمود: بلکه ارواح مومنان در اینجا گرد آمده است،

هیچ مومنی در هیچ بقعه ای از بقعه های روی زمین از دنیا نمی رود جز

این که به روحش گفته می شود: به وادی السلام بپیوند، به راستی آنجا

بقعه ای از بهشت برین می باشد.»  اصبغ بن نباته روایت کرده که فرمود: 

مولای متقیان امیرمومنان علیه السلام روزی از کوفه بیرون رفتند تا به

سرزمین «غری» (نجف فعلی) رسیدند و در آنجا روی خاکها دراز

کشیدند.  قنبر عرضه داشت: اجازه بفرمایید جامه ام را پهن کنم تا روی آن

استراحت فرمایید. امام علیه السلام فرمود: «نه، این چیزی جز تربت مومن

و یا مزاحمت مجلس او نمی باشد.» اصبغ بن نباته گوید: عرض کردم:

مولای من، تربت مومن را متوجه شدیم، ولی منظور شما را از مزاحمت

مجلس مومن متوجه نشدیم. فرمود: ای پسر نباته، اگر پرده از برابر دیدگان

شما کنار برود خواهید دید که ارواح همه مومنان در این پشت گرد آمده،

حلقه زده، با یکدیگر دیدار می کنند و از هر دری سخن می گویند، که ارواح

 همه مومنان در این نقطه گرد آمده و ارواح کافران در وادی برهوت.» 

مروان بن مسلم روایت کرده که به محضر امام صادق علیه السلام عرضه

 داشت: برادرم در بغداد زندگی می کند، می ترسم که اجلش در آنجا فرا

رسد. امام علیه السلام فرمود: چرا در اندیشه هستی که کجا بمیرد، بدون

تردید هیچ مومنی در مشرق و یا مغرب نمی میرد، جز این که خداوند

روحش را به وادی السلام می فرستد. راوی پرسید: وادی السلام

کجاست؟ فرمود وادی السلام پشت کوفه است، گویی من با چشم خود

می بینم که حلقه حلقه نشسته با یکدیگر سخن می گویند. علامه

مامقانی در شمار آداب زیارت نجف اشرف، از زیارت پیامبران عظیم الشان

مدفون در نجف: حضرت آدم، حضرت نوح، حضرت هود و حضرت صالح

سخن گفته، سپس می فرماید: شایسته است در نجف اشرف زیارت سر

مقدس امام حسین و محل منبر حضرت قائم علیه السلام .  در مورد سر

مقدس توضیحاتی داده، در پایان می فرمایند: مستحب است زیارت امام

 حسین علیه السلام در مسجد حنانه، زیرا بر اساس روایتی ساعتها سر

 مقدس امام حسین علیه السلام در آنجا بر زمین نهاده شده بود.  اما در

مورد جایگاه منبر حضرت قائم علیه السلام می فرماید:  «تا کنون محل

منبر حضرت قائم علیه السلام (عج) به صورت مشخص معلوم نیست.» 

ولی به عنوان یک احتمال می فرماید: «من احتمال می دهم - بدون دلیل

 استوار - که محل منبر قائم(عج) همان مقام مشهور به مقام حضرت

مهدی علیه السلام در وادی السلام باشد.» علامه سید جعفر آل

بحرالعلوم، این احتمال را به صورت قطعی و به طور ارسال مسلم نقل کرده

 می فرماید:  «محل منبر قائم علیه السلام محلی است در خارج نجف، که گنبدی با

کاشی سبز دارد و به عنوان: مقام مهدی علیه السلام شناخته می شود

که پدر بزرگم سید بحرالعلوم آن را تعمیر کرد، سپس در سال 1310 ه.ق سید محمدخان پادشاه سند آن را تعمیر و مرمت نمود. و کراماتی به آنجا

نسبت داده می شود.»  سید بحرالعلوم در فصل دیگری پس از بر شمردن

روایات وادی السلام می نویسد: «محل منبر حضرت قائم علیه السلام در

وادی السلام است که از آنجا به عنوان مقام حضرت مهدی علیه السلام یاد

می شود، پس از آن قبر هود و صالح است، چنانکه در روایات به صراحت

آمده است، و آنها زیارتگاههای مشهوری است که همگان به زیارت آنها می

 روند.» احتمال انطباق محل منبر حضرت قائم(عج) با مقام حضرت مهدی

علیه السلام در وادی السلام، احتمال بسیار معقولی است و یکی از

شواهد این احتمال وجود «مقام امام صادق علیه السلام » در کنار این

 مقام است .  دیلمی از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: ما

 من مومن یموت فی شرق الاءرض وغربها، الا حشر الله جل وعلا روحه الی

وادی السلام؛ هیچ مومنی در شرق یا غرب دنیا نمی میرد، جز این که

 روحش را خداوند متعال به سوی وادی السلام گسیل می دارد. راوی

پرسید: وادی السلام کجاست؟ فرمود: «بین وادی النجف والکوفه، کانی

 بهم خلق کبیر قعود، یتحدثون علی منابر من نور؛ در میان صحرای کوفه و

نجف می باشد، گویی با چشم خود می بینم که مخلوقات بسیاری بر فراز

 منبرهایی از نور نشسته با یکدیگر سخن می گویند

تصاويري از قبرستان وادي السلام

ارديبهشت 1391

                  (( قبرستان وادي السلام ارديبهشت 1391 ))

                    (( وادي السلام ارديبهشت 1391))

          (( وادي السلام نجف اشرف در عراق  ارديبهشت 1391 ))

جمع شدن ارواح مؤمنین در قبرستان وادی السلام نجف

جمع شدن ارواح مؤمنین

در قبرستان وادی السلام نجف

در روایات عدیده وارد است که ارواح مؤمنین در وادی السلام جمع میشوند؛

وادی السلام که وادی امن و امنیت و سلامت است.

«سَلَـ'مٌ عَلَیْکُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَـ'لِدِینَ (آیه 73 سوره زمر)؛ ندای فرشتگان است به مؤمنان که «سلام خدا بر شما باد، پاک و پاکیزه شدید و اینک در بهشت های جاودان وارد شوید». و ظهور آن وادی در این دنیا، سرزمینی است در نجف اشرف که وادی ولایت است در ظَهر کوفه؛ یعنی در پشت کوفه، چون در سابق الایام قبل از دفن جسد مطهر حضرت أمیرالمؤمنین علیه السلام در نجف اشرف، نجف شهری نبوده است، بلکه بیابانی بوده یک فرسنگ از کوفه دورتر؛ و لذا نجف را ظَهر کوفه گویند.

در «کافی» با سند خود روایت میکند از احمدبن عمر میگوید: خدمت آن حضرت عرض کردم برادر من در بغداد است، و نگرانم که در همانجا بمیرد. فرمود: باک نداشته باش، هر جا که خواهد بمیرد؛ چون هیچ مؤمن در شرق زمین و یا در غرب زمین باقی نمی ماند مگر آنکه خداوند روح او را در وادی السلام با ارواح مؤمنین دیگر قرار میدهد. عرض کردم: وادی السلام کجاست؟ فرمود: در پشت کوفه، و آگاه باش مثل اینکه من منظره اجتماع ارواح را می بینم که حلقه حلقه نشسته اند و با یکدیگر گفتگو دارند.

حکایت تکلم امیرالمؤمنین با ارواح مؤمنین در وادی السلام

و نیز در «کافی» با سند خود از عبادة (عِبایَة) أسدی از حَبَة عُرَنی روایت میکند که میگوید: من با امیرالمؤمنین علیه السلام به سوی ظَهْر کوفه، از کوفه خارج شدیم. حضرت در وادی السلام توقف کرد و گویا مثل اینکه با اقوامی تخاطب و گفتگو داشت، من به متابعت از قیام او ایستادم تا خسته شدم، و سپس نشستم به قدری که ملول شدم، و پس از آن ایستادم به قدری که همانند مرتبه اول خسته شدم، و سپس باز نشستم به قدری که ملول شدم و سپس ایستادم و رِدای خود را جمع کردم و عرض کردم: ای أمیرمؤمنان! من از طول این قیام بر شما شفقت آوردم؛ آخر یک ساعتی استراحت نمائید، و سپس ردا را به روی زمین گستردم تا آن حضرت به روی آن بنشیند.

حضرت فرمود: ای حبه! این قیام و وقوف نبود مگر تکلم با مؤمنی و یا مؤانست با او. عرض کردم: ای أمیر مؤمنان! آیا مردگان هم تکلم و مؤانست دارند؟ فرمود: بلی، اگر پرده از جلوی دیدگان تو برداشته شود، آنها را می بینی که حلقه حلقه نشسته و با عمامه خود یا چیز دگری پشت و ساقه های پای خود را به هم بسته و بدین طریق نشسته و گفتگو دارند. عرض کردم: آیا آنها اجسامی هستند یا ارواحی؟ حضرت فرمود: بلکه ارواح هستند، و هیچ مؤمن در زمینی از زمین های دنیا نمی میرد مگر آنکه به روح او گفته میشود که به وادی السلام ملحق شود؛ و وادی السلام بقعه ای از بهشت عدن است.

ولایت امیرالمؤمنین (ع) علت تجمع ارواح مؤمنین در قبرستان وادی السلام نجف
در کتاب «المحتضر» شیخ حسن بن سلیمان که از معاریف شاگردان شهید اول است از ابن نباته در حدیث طولانی روایت کرده است که: أمیرالمؤمنین علیه السلام از کوفه خارج شد و همینطور میرفت تا به غَریَین رسید؛ و از آنجا نیز گذشت، و ما به دنبال او رفتیم تا به او رسیدیم و دیدیم که به پشت بروی زمین دراز کشیده و جسد مبارکش به زمین بود و هیچ زیراندازی نداشت.

قنبر عرض کرد: ای أمیرالمؤمنین! اجازه میدهی من لباسم را برای شما در روی زمین پهن کنم؟ فرمود: نه، آیا اینجا مگر غیر از خاک و تربت مؤمن، یا مزاحمت با مؤمن در نشیمنگاه اوست؟ أصبغ میگوید: ای أمیرالمؤمنین! خاک مؤمن را میدانیم و می شناسیم که در اینجا بوده و یا آنکه بعداً خواهد بود، لیکن معنای مزاحمت با مؤمن در نشیمنگاهش را نفهمیدیم.

حضرت فرمود: ای فرزند نُباتَه! اگر پرده از برابر چشم های شما کنار برود، می بینید ارواح مؤمنین را در این ظَهر (در ظهر کوفه که وادی السلام است) که حلقه وار به گِرد خود نشسته و با یکدگر به سخن و گفت و شنید مشغولند؛ در این ظهر روح هر مؤمن، و در «وادی بَرَهوت» روح هر کافری است. مؤمنین که در وادی السلام هستند در التذاذ و مسرت به سر میبرند و از جام و کأس محبت و ولایت سرمست، و سرشار در عشق و بهجت و سرورند، و لذا مرور زمان برزخی را تا قیام قیامت حس نمی کنند. ولی کفار که دستشان از علم و معرفت کوتاه و جانشان از جام سرشار آب زلال ولایت سیراب نگشته است در خشکزار بَرَهوت یَمَن اجتماع دارند.

ذره ذره کاندرین ارض و سماست *** جنس خود را همچو کاه و کهرباست
ناریان مر ناریان را جاذبند *** نوریان مر نوریان را طالبند

طی زمان اگر امر نسبی باشد این مسأله را خوب میرساند که چقدر گذشت زمان برای اهل برهوت سخت و پر ماجرا و دراز و کوبنده است که تو گوئی هر لحظه از آن سال هاست؛ و برای اهل وادی السلام که وادی ایمن است، چقدر راحت و زودگذر و لطیف، تو گوئی که سالی از آن در یک لحظه طی میشود. آری، در مجالس انس و خلوت با محبوب، گذشت زمان محسوس نیست، و در آن مقام وحدت، که ارواح از زنگار کثرات و تعلقات پاک شده و در مقام صفا و مودت و مؤانست درهم و با هم آمیخته شده و چون شیر و شکر و شهد و انگبین درهم فرو رفته اند، گذشت زمان ـ که از آثار ماده است ـ و ادراک طی تدریج آن در آنجا راه ندارد؛ و شاید معنای طی زمان برای اولیای خدا نیز همین باشد. و به عکس در زندان های فراق و جدائی از محبوب و تعلقات، هر لحظه سالی میگذرد و توغل به کثرات و توهم این تعلقات، زمان را در قوای متخیله طولانی نموده و هر ساعت آن را چون شب یلدا دراز، و پیوسته شخص منتظر را چشم به راهِ طلوع سپیده صبح امید و وصل و خلوت و انس میدارد.

من پیر سال و ماه نیم یار بی وفاست *** بر من چو عمر می گذرد پیر از آن شدم

البته افرادی که به مقام قُرب حضرت احدیت عزوجل رسیده و چشم بصیرت آنان باز شده باشد، همانطور که أموات به صورت هائی مجسم میشوند و زندگان را می بینند، آنها هم میتوانند مردگان را ببینند و با آنها تکلم کنند. انسان باید کاری کند که در برزخ گرفتار نباشد؛ و خدای ناکرده بواسطه جحود و انکار اگر ایمان از او سلب گردد به وادی بَرهوت گرفتار میگردد؛ بلکه مؤمن باید بواسطه اعمال صالحه، پیوسته طریق قرب را بپوید تا روحش پس از مرگ در وادی السلام آرام و ایمن باشد، و در روز قیامت با شفاعت محمد و اهل بیتش علیهم السلام به بهشت برین رفته و در آنجا مخلد بماند. چون شفاعت در برزخ نیست؛ و اگر مؤمن نیز کردارش ناپسند باشد در برزخ گوشمالی خواهد شد.

سلام

سلام به شما عزیزان و بزرگواران